Bizim evin halleri-Zamane çocukları:)

Zamanı tutmak ne mümkün. İnanılmaz hızla ilerliyor. Koşuyor sanki. Koşuyor da nereye? Istediği yere.

Masallardaki gibi az gittik uz gittik dere tepe düz gittik, bir de baktık ki bir arpa boyu yol gitmişiz gibi hissediyorum şu sıralar. Ofisteki anlamlı anlamsız iş koşturmaları, çocuklarımın kendine özgü beklentileri derken; en ihtiyaç duyduğum şey: boş vakit.  Kendimle başbaşa geçirebileceğim, kitap okuyabileceğim gezebileceğim, tabii ki de bol bol kendim için fotoğraf çekebileceğim vakit istiyorum.  Çok şey mi istediğim? Günlerdir kar yağsın hayat felç olsun köprü trafiğe kapansın diye evrene yolladığım mesajlar bir türlü yerine ulaşmadı. ( Sabırla beklemeye devam ediyorum. Iyi fikir mi? Henüz onu da bilemiyorum. )

Malesef hayat çocuklardan sonra,  çocuklardan önce diye ikiye ayrılıyor. Her iki hayatın kıyaslanamayacak güzellikleri ve artıları var. O nedenle şikayet edecek değilim. Ancak çocuklu bir anne olmak demek her an dinamik ve ayık olmayı gerektiriyor. Herhangi bir şeyi atlama lüksüm yok. Mesela kızımın bu hafta hangi sınavları var, hangilerinden kaç net yapmış, yapamadıklarını ise neden yapamamış, konuyu mu bilmiyormuş yada heyecanlanıpta mı atlamış, yoksa şıkları mı kaydırmış gibi bir sürü bitmeyen sorular.:) Ödevlerini yaparken sorun yaşıyor mu? Bu sadece konulardan sadece 1000/1 desem abartmış olmam. Kendi başlarına bırakayım ben kendi işimi yapayım diye bir durum hiç olamıyor.  Zaten ben işimi yapmaya çalışırken mutlaka birisinin acil bir işi çıkar. Karnı acıkır, susar:) Hafta sonu çalışabilmek için evdeki tüm işleri hallederken bir bakarım günün yarısı geçmiş. Neyse bu konu çok uzar ancak uzatmaya niyetim yok. Çünkü biraz daha bir şeyler yazsam sanki yanlış anlaşılacakmışım gibi hissediyorum. Sakın sızlandığım sonucuna varılmasın. Onlarla genç ve dinamik kalıyorum.  Her an yeni gelişmelerden haberdar olduğum ve bol bol tartıştıgımız gibi çok da eğleniyoruz birlikte. Sevgi aşılarım benim.  Annecim diyerek boynuma sarılıp öpmeleri yeter. Birden dünya farklı döner.

Kızım artık ergenlikte o nedenle yüzünü çok da göremiyorum. Odasında tek başına vakit geçirmeyi daha çok tercih ediyor. Fantastik kitaplar okuyarak gerçek hayatta bulamadığı ilginç ve farklı dünyaları yaşıyor kendi tabiriyle.

javascript:;kitap okumak

_DSC3573

Büyüdüğünde ya yazar olacak ya da senarist. Hiç biri olmaz ise iyi bir oyuncu olmak istiyor. Ne olmak isterse istesin destekliyorum onu.  Bu aralar daha çok oğlum Emre ile birlikte zaman geçiriyoruz. Henüz 4.5 yaşında olduğu için daha çok bana düşkün. (Odipus da cabası).

Geçen hafta sonlarımdan birinde, her zamanki gibi boş vakit ayarlamak için kırk takla atıp, çektiğim fotoğraflarla uğraşırken ve makinam yanı başımdayken:) burası önemli çünkü her zaman yakalayamıyorum benim fareyi.  Oğlum en masum haliyle süt dökmüş kedi misali yanımda duran koltuktan bana bir şeyler anlatmaya çalışıyor.

_DSC3272

‘Efendim Emre’ dedim

‘Şey’ dedi. Cümle şeyle başlıyorsa eyvah dedim acaba ne oldu gene?

‘Şey, önce bana söz ver kızmayacaksın..’( Duyan da her dakika ona kızdığımı sanır. Inanın öyle bir durum yok.)

_DSC3274a

- ‘Kızmayacağım söz.’

- ‘Ben biraz yaramazlık yaptım da.’ :) ) komik çocuk. Yaramazlık yaptığının farkında ne güzel değil mi? Ben bu arada gülmemek için kendimi tutuyorum.

- ‘Şey farmvill cash’i aldım yanlışlıkla.’

Hopsss. Ne diyor bu çocuk?

Ablasına özendiği için ona bir facebook hesabı’i açmıştık ama bu kadar ileri gideceğini kim tahmin ederdi? İlk bilgisayarla karşılaştığım da 17 yaşındaydım. Macintosh’ların ilk versiyonu 3 çeğreklik disketler kullanılıyordu.  Marmara Üniversitesi’nin bilgisayar labaratuar’ında basic ve cobol öğrenmeye çalışıyordum:) Şimdi o bilgisayarlar Koç Müzesinde sergileniyor:)   O tarihten bu yana herşey ne kadar hızlı ve çabuk değişmiş değil mi? :) ))

_DSC3277

Use a Highlighter on this page
Related Posts with Thumbnails

1 comment to Bizim evin halleri-Zamane çocukları:)

Leave a Reply

 

 

 

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>